Voor de twee functioneert het woord alles als een onbepaald bijvoeglijk naamwoord. Het stemt dus overeen in geslacht en aantal met de nominale groep die het bepaalt: allebei in het mannelijk meervoud, allebei in het vrouwelijk meervoud. De spelling alles de twee of alle de twee is foutief in alle gevallen.
Allebei in een complexe zin: de genegeerde syntactische valkuilen
De meeste fouten doen zich niet voor bij de geïsoleerde uitdrukking, maar wanneer deze is ingebed in een langere structuur. De spreker verliest dan de draad van de overeenkomst omdat een aanvulling, een bijzin of een coördinatie zich tussen alle/allebei en het werkwoord plaatst.
Aanrader : Test en ervaring: hoe goed is Genius CV voor het maken van je online CV?
Laten we een veelvoorkomend geval nemen: “Allebei te laat aangekomen, moesten ze de discussie vanaf het begin opnieuw beginnen.” Hier is allebei een losstaande appositie. De overeenkomst wordt gemaakt met het mannelijk meervoud ze. Als het referent vrouwelijk is, schrijven we allebei, zelfs als de afstand tot het hoofdwerkwoord groot is.
De valkuil wordt groter met een coördinatie. In “Marie en Sophie, allebei afgestudeerd in recht en gespecialiseerd in belastingrecht, bemiddelen in het dossier”, stemt allebei overeen met het vrouwelijke meervoud onderwerp, niet met de aanvulling die volgt. De lengte van de incisie verandert niets aan de regel.
Zie ook : Wat betekent UTH in de landbouw en hoe het correct te gebruiken?
Een andere problematische configuratie: de verwarring met het voornaamwoord. “Ik heb ze allebei gezien” werkt omdat allebei in appositie staat tot het lijdend voorwerp voornaamwoord ze (mannelijk meervoud). Vervang door een vrouwelijk referent: “Ik heb ze allebei gezien.” We zien dat de meest voorkomende fout is om allebei als een onveranderlijk blok te fixeren, zonder het geslacht van de groep die het herneemt te controleren.
Om de overeenkomst tussen allebei en allebei te beheersen, is het voldoende om systematisch terug te gaan naar het referent en het geslacht te identificeren, ongeacht de complexiteit van de zin.
Bijvoeglijk naamwoord of bijwoord: de test die de overeenkomst van alles bepaalt
Wanneer alles “volledig” betekent, is het een bijwoord en blijft het onveranderlijk. Wanneer het “de totaliteit van” of “ieder van de” betekent, is het een bijvoeglijk naamwoord en stemt het overeen. Voor de twee is het altijd de bijvoeglijke functie die opereert.
De reflex om te controleren is eenvoudig: vervang mentaal allebei door de een en de ander. Als de vervanging werkt, bent u zeker met een onbepaald bijvoeglijk naamwoord dat overeenstemt. Als u kunt vervangen door volledig of helemaal, bent u met het bijwoord bezig, en de overeenkomst is niet op dezelfde manier van toepassing.
Concreet voorbeelden om bijvoeglijk naamwoord en bijwoord te onderscheiden
- “Zij zijn allebei betrokken” – alle is bijvoeglijk naamwoord, overeenkomst in het vrouwelijk meervoud met zij. We kunnen vervangen door “de een en de ander”.
- “Zij zijn helemaal verbaasd” – helemaal is bijwoord (betekent “volledig”). Voor een vrouwelijk bijvoeglijk naamwoord dat begint met een medeklinker, vereist het gebruik echter alle: “Zij zijn alle verrast.” Dit is een fonetische uitzondering, geen logische overeenkomst.
- “Zij hebben alles begrepen, allebei” – de eerste alles is voornaamwoord (= “de totaliteit”), de tweede alle is bijvoeglijk naamwoord dat overeenstemt met het mannelijk meervoud.
Deze onderscheiding is de sleutel om de toepassingen nooit te verwarren. Voor de twee is alles nooit bijwoord.
Allebei of alle twee: register en gebruik in geschreven Frans
De vormen allebei en allebei, zonder lidwoord, zijn grammaticaal correct en behoren tot een meer formeel register. Ze komen vooral voor in literaire proza en juridische of administratieve teksten.
Wat betreft de overeenkomst is de regel identiek: allebei voor het mannelijk of gemengd, allebei voor het vrouwelijk. De afwezigheid van het lidwoord de verandert niets aan het mechanisme van de overeenkomst.
Wanneer de voorkeur geven aan de ene vorm boven de andere
In een professionele e-mail of rapport gaat allebei zonder moeite. In een informele uitwisseling blijft allebei de natuurlijke keuze. We raden aan om de twee vormen niet af te wisselen in dezelfde alinea: de lezer ziet dit als een aarzeling in plaats van een stilistische variatie.
Een vaak verwaarloosd punt: in een zin waar allebei onderwerp is, wordt het werkwoord meervoudig. “Allebei komen overeen voor deze functie” is correct. De fout zou zijn om te schrijven “Allebei komt overeen”, door de uitdrukking als een collectief enkelvoud te beschouwen.
Veelvoorkomende fouten met alles voor een meervoudige bepaling
De fout alles de twee komt voort uit een bredere verwarring: het woord alles voor een meervoudige bepaling krijgt altijd een -s in het mannelijk en -es in het vrouwelijk. De regel geldt verder dan de twee.
- “Alle ochtenden” en niet “alles de ochtenden”
- “Alle weken” en niet “alle de weken”
- “Alle drie dagen” en niet “alles de drie dagen”
- “Alle twee uur” en niet “alle de twee uur” – hier is het vrouwelijk vereist omdat uren vrouwelijk is, ook al komt twee ervoor
Het laatste voorbeeld verdient bijzondere aandacht. In “alle twee uur” stemt alle overeen met uren, niet met twee. Het telwoord heeft geen eigen geslacht; het is de naam die de overeenkomst bepaalt.
Het mechanisme is constant: identificeer de kernnaam van de groep, controleer het geslacht, stem alles dienovereenkomstig af. Wanneer de naam ontbreekt en de twee een al eerder genoemde groep herneemt, is het geslacht van deze groep bepalend. De overeenkomst van alles hangt nooit af van het werkwoord of het bijvoeglijk naamwoord dat volgt, maar uitsluitend van de naam of het voornaamwoord dat het bepaalt.
Het volstaat om één ding te onthouden: voor de twee is alles bijvoeglijk naamwoord, dus het stemt overeen. Mannelijk of gemengd, schrijven we alle. Vrouwelijk, schrijven we alle. De rest – lengte van de zin, aanwezigheid van een appositie, meerdere coördinaties – verandert niets aan dit principe. Het is voldoende om het referent te identificeren.